Geen sprookje maar een waar-gebeurd verhaal over hoe witte boorden met geruite broeken de wet aan hun laars lappen en stukje bij beetje gemeentelijke eigendommen in bezit nemen.
Voor de sluiting van de stort op de Coupépolder is het idee geboren om er een golfbaan op aan te leggen. Wethouder van Leeuwen wist dat er op deze plek veel chemisch afval gestort was, met toestemming van Provincie en het Ministerie van VROM. Het idee was briljant, om te voorkomen dat er iemand ooit nog zou gaan graven. Men wilde voorkomen dat er zoals in 1982 op aandringen van de heer Metaal, naar vaten chemicaliën zou worden gezocht.
Gelukkig voor de wethouder werd er niets gevonden. Ook liep er nog een proces van een orchideeënkweker die terecht of onterecht aanvoerde dat door de chemicaliëndampen vanuit de belt zijn planten waren doodgegaan. Deze man werd duur uitgekocht. Al met al reden genoeg om zo snel mogelijk een golfbaan aan te leggen. Verbzingwekkend snel werd subsidie voor de aanleg bij het Ministerie van Landbouw gerealiseerd.
Natuurlijk werden er een aantal voorwaarden gesteld bij de subsidieverlening aan de initietiefnemers van de golfbaan.
1. Het terrein moest openbaar zijn.
2. Laagdrempelig golfen tegen een gecontroleerde lage prijs.
3. Eventuele baten moesten ten goede van het totale Zegersloot-gebied.
Al deze punten zijn met voeten getreden met medewerking van de gemeente. De gemeente heeft toegestaan dat de golfclub zich opsplitste in diverse stichtingen waardoor geldstromen en bevoegdheden oncontroleerbaar werden. De heer Pieter van Stipdonk (jpeg 6625), destijds verantwoordelijke ambtenaar en niet veel later de secretaris van de golfclub, heeft hier een sleutelpositie in vervuld.
Er is bewust een zeer ingewikkelde constructie gecreëerd. Door gerommel met stichtingen is nu moeilijk uitlegbaar wat wanneer verkeerd gegaan is. Wat wel vast staat is dat de voorwaarden die gesteld zijn bij de subsidieverlening niet zijn nagekomen. Huur hoeft de golfclub niet te betalen maar de winst moest afgedragen worden! En dat is niet gebeurd. Nooit is een gulden, euro of cent afgedragen.
We nemen, om het eenvoudig te houden, als voorbeeld van het gesjoemel de parkeerplaats.
1. De subsidieverlener, het Ministerie van Landbouw, heeft als voorwaarde gesteld dat de golfclub, een deel van de kosten (133.000 gulden) zou moeten bijdragen voor de aanleg van het openbare parkeerterrein.
(jpeg 6600)
(jpeg 6628)
2. Ten behoeve van het clubgebouw heeft de golfclub de grond waarop het clubgebouw is gebouwd van de gemeente gekocht voor 133.000 gulden.
Normale mensen zouden 2 x 133.000 = 266.000 moeten betalen
(jpeg 6602). De golfclub betaalt slechts 1x.
(jpeg 6640)
Daarna is op een slinkse manier het parkeerterrein door de golfclub in samenwerking met de gemeente geconfisqueerd. In 2005 werd het parkeerterrein onomstreden in de gemeentelijke stukken (over het camerabeleid) als een openbare parkeerplaats omschreven
(bis 2005/19011). In 2010
(bis 2010/27309) echter als niet-openbaar!
Wat bezielt de golfclub en wat bezielt de gemeente? Het is duidelijk dat normen, waarden en wetten met voeten worden getreden.